korzyść podatkowa była sprzeczna w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem ustawy podatkowej lub jej przepisu; sposób działania podatnika był sztuczny. Zmiana roli w spółce komandytowej z komandytariusza na komplementariusza może skutkować osiągnięciem korzyści podatkowej, o czym była mowa już wcześniej. Wypełnienie noty podatkowej. Nota podatkowa jest to ustrukturyzowana postać określonych danych wymaganych do ujawnienia w dodatkowych informacjach i objaśnieniach w przypadku, gdy sprawozdanie finansowe sporządzane jest zgodnie z załącznikiem nr 1 do ustawy o rachunkowości. Wchodzi ona w skład sprawozdania finansowego podatników Opodatkowanie podatkiem dochodowym od osób prawnych dla wspólników w/w spółek osobowych (głównie spółek komandytowych) oznaczało będzie wystąpienie skutków podatkowych takich, jakby byli oni udziałowcami spółek z o.o lub akcyjnych. Oznaczać to będzie, że opodatkowaniu będzie podlegał zysk już na poziomie rozliczenia tej Zamiana ról wspólników prowadzi bowiem do ujawnienia się korzyści podatkowej. Łączna kwota podatku dochodowego, należnego od wspólników z tytułu uczestnictwa w zyskach spółki po zmianie ulegnie bowiem zmniejszeniu w porównaniu do sytuacji przed zmianą. W wydanej w dniu 9.01.2023 r. sygn. DKP2.8082.5.2022 opinii zabezpieczającej Komandytariusz odpowiada bowiem za zobowiązania spółki komandytowej w sposób ograniczony. Wspólnik ten ponosi odpowiedzialność za zobowiązania tylko do określonej w umowie spółki kwoty tzw. sumy komandytowej. Jeżeli natomiast komandytariusz wniesie do spółki wkład o wartości co najmniej równej sumie komandytowej, wówczas wolny W konsekwencji każdy z nich oblicza odrębnie dochód z udziału w spółce i każdy samodzielnie od tego dochodu oblicza podatek dochodowy. Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 omawianej ustawy źródłem przychodów jest m.in. pozarolnicza działalność gospodarcza. . Zmniejszenie wkładu wniesionego do spółki osobowej było przez wiele lat traktowane jako czynność neutralna podatkowo. Jednak od 1 stycznia 2021 istotne zmiany w tym zakresie wprowadził Nowy Ład. Zmniejszenie (obniżenie) wkładu do spółki osobowej – jak było? Zmniejszenie uprzednio wniesionego do spółki osobowej wkładu poprzez wypłatę części tego wkładu na rzecz wspólnika – dawało możliwość bezpodatkowego wycofania części środków ze spółki, podczas jej funkcjonowania, przy zachowaniu przez wspólnika nadal statusu wspólnika w określonym rodzaju spółki osobowej. Zmniejszenie wkładu nie wiązało się przy tym w żadnym razie ze zbyciem udziału (tj. ogółu praw i obowiązków) wspólnika w spółce, ani też całkowitym wystąpieniem wspólnika ze spółki. Więcej pisałam o tym np. w artykule: Zwrot wkładu do spółki osobowej – czy jest podatek dochodowy? Pod kątem podatkowym – organy podatkowe stały na stanowisku, że taki częściowy zwrot wkładu jest opodatkowany, zaś sądy administracyjne stały na stanowisku, że skoro nie ma przepisów na taki podatek, to jest to czynność neutralna podatkowo. Jedne z ostatnich orzeczeń NSA w tym zakresie to np. wyroki z dnia 4 lutego 2020 r. (sygn. akt II FSK 598/18), 19 października 2019 r. (sygn. akt II FSK 3624/17), 19 września 2019 r. (sygn. akt II FSK 3342/17). Zmniejszenie (obniżenie) wkładu do spółki osobowej – co po Nowym Ładzie Nowy Ład jak wszyscy wiedzą wprowadził rewolucję w przepisach podatkowych w tym także w zakresie skutków podatkowych zmniejszenia wkładu do spółki osobowej. W tym zakresie ustawodawca postanowił, że do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej zaliczyć też trzeba: „16a) środki pieniężne otrzymane przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu zmniejszenia udziału kapitałowego w takiej spółce, przy czym przepis ust. 3 pkt 11 stosuje się odpowiednio” (art. 14 ust. 2 pkt. 16a) Ustawy o PIT. Ww. przepis art. 14 ust. 3 pkt. 11 ustawy o PIT wskazuje, że do przychodów podatkowych nie zalicza się: „(…) środków pieniężnych otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu wystąpienia z takiej spółki, w części odpowiadającej uzyskanej przed wystąpieniem przez wspólnika nadwyżce przychodów nad kosztami ich uzyskania, o których mowa w art. 8, pomniejszonej o wypłaty dokonane z tytułu udziału w tej spółce i wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, o ile wcześniej nie pomniejszyły przychodu do opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 pkt 16a”. Przy czym po myśli art. 24 ust. 3i Ustawy o PIT: „W przypadku otrzymania przez wspólnika środków pieniężnych z tytułu zmniejszenia udziału kapitałowego w spółce niebędącej osobą prawną, dochodem wspólnika jest różnica między przychodem z tego tytułu, ustalonym zgodnie z art. 14, a wydatkami na nabycie lub objęcie prawa do udziału w takiej spółce w proporcji, jaką stanowi u wspólnika wartość zmniejszenia udziału kapitałowego do wartości udziału kapitałowego przed jego zmniejszeniem”. Z poglądów doktryny prawniczej wynika w tym zakresie, że: „Uzyskanie tego rodzaju przychodu w obecnym stanie prawnym faktycznie jest traktowane jak częściowe wystąpienie wspólnika ze spółki niebędącej osobą prawną. Podatnik dokonuje bowiem określenia przychodu stosując odpowiednio przepisy dotyczące wystąpienia wspólnika ze spółki niebędącej osobą prawną. Przychodem z tytułu zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce niebędącej osobą prawną będzie kwota stanowiąca nadwyżkę ponad kwotę – przypadającą proporcjonalnie do części w jakiej udział uległ zmniejszeniu – odpowiadającą uzyskanej przed zmniejszeniem udziału wspólnika nadwyżce przychodów nad kosztami ich uzyskania w spółce niebędącej osobą prawną pomniejszonej o wypłaty dokonane z tytułu udziału w tej spółce i wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Tym samym, kwota przychodu będzie odpowiadać – proporcjonalnie do zmniejszenia udziału – kwocie zysków wypracowanych przez spółkę w latach poprzednich i zatrzymanych w spółce oraz dochodu wypracowanego przez spółkę przed zmniejszeniem udziału wspólnika. Z kolei kosztem uzyskania przychodu będą wydatki wspólnika na nabycie lub objęcie prawa do udziału spółce, w której udział uległ zmniejszeniu, w proporcji, jaką stanowi u wspólnika wartość zmniejszenia udziału kapitałowego do wartości udziału kapitałowego przed jego zmniejszeniem – z komentarza do art. 14 PDOFizU red. Mariański 2022, wyd. 1. W konsekwencji zmiany w przepisach od 1 stycznia 2022 r. możliwe jest oczywiście uzyskanie ze spółki środków pieniężnych (lub też środków pieniężnych i innych składników majątkowych) tytułem zmniejszenia wkładu do spółki osobowej, jednak powstać może w tym zakresie dochód do opodatkowania. Do jakich spółek mają zastosowanie nowe regulacje? Literalnie z zacytowanych powyżej przepisów ww. regulacje mają zastosowanie do „spółek niebędących osobą prawną”. Z kolei zgodnie ze słowniczkiem do Ustawy przez takie spółki rozumie się spółki inne niż określone w art. 3 pkt. 28) Ustawy o PIT. Natomiast w pkt 28 jest mowa o spółkach kapitałowych, spółkach komandytowych oraz komandytowo-akcyjnych, oraz o spółkach jawnych będących podatnikami podatku CIT. W konsekwencji nowe regulacje dotyczące częściowego zwrotu wkładu będą miały zastosowanie do klasycznych spółek jawnych (nie będących podatnikami CIT), oraz do spółek partnerskich. Spółek podlegających CIT dotyczą już inne zasady. Jak sporządzać sprawozdania finansowe? Księgowi i biura rachunkowe mają liczne wątpliwości, ponieważ ustawodawca dał możliwość objęcia spółek komandytowych CIT dopiero od 1 maja 2021 r. Zamknięcie ksiąg rachunkowych spółek komandytowych Przed problemem stają więc nie tylko wspólnicy, lecz także księgowi i biura rachunkowe. Opodatkowanie spółek komandytowych zakłada przyjęta przez posłów nowelizacja ustaw podatkowych, w tym ustawy o CIT (druk sejmowy nr 642). Teraz rozpatrzy ją Senat. Zasadniczo zmiana ma nastąpić już od 1 stycznia 2021 r., z tym że na etapie prac w Sejmie przyjęto poprawkę, która umożliwia zastosowanie nowych zasad dopiero od 1 maja 2021 r. Jeżeli wspólnicy spółki komandytowej na to się zdecydują, to na 30 kwietnia trzeba będzie w niej zamknąć księgi rachunkowe. To wynika wprost z uchwalonego przepisu: „z dniem poprzedzającym dzień uzyskania przez spółkę komandytową (…) statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych spółka ta jest obowiązana do zamknięcia ksiąg rachunkowych”. Dalej zaczynają się już tylko schody. Nowelizacja zakłada bowiem, że jeżeli ostatni dzień roku obrotowego spółki komandytowej przypada w okresie od 31 grudnia 2020 r. do 31 marca 2021 r., spółka ta może nie zamykać ksiąg rachunkowych na ten dzień i kontynuować rok obrotowy do 30 kwietnia 2021 r. Taki ukłon posłów w stronę spółek komandytowych oznacza spory problem dla księgowych, bo teraz nie wiedzą: - czy zamknąć księgi dwukrotnie i sporządzić dwa sprawozdania: jedno na koniec roku obrotowego (np. 31 grudnia 2020 r., jeżeli rok obrotowy pokrywa się z kalendarzowym) i drugie na 30 kwietnia 2021 r., - czy wydłużyć rok obrotowy i sporządzić jedno sprawozdanie, obejmujące ten wydłużony rok. W obu przypadkach argumenty są za i przeciw. Niewykluczone jest też inne rozwiązanie. Nie warto wydłużać roku obrotowego – Do tematu trzeba podejść praktycznie, co oczywiście nie może oznaczać złamania ogólnych reguł wynikających z ustawy o rachunkowości – radzi Dariusz Gałązka, biegły rewident, partner w Grant Thornton. Jego zdaniem nie warto wydłużać roku obrotowego, tylko sporządzić sprawozdania finansowe na ogólnych zasadach, czyli za okresy: od 1 stycznia 2020 r. do 31 grudnia 2020 r. (zakładając, że rok obrotowy pokrywa się z kalendarzowym) i od 1 stycznia 2021 r. do 31 grudnia 2021 r. Jest też inny argument przemawiający za niewydłużaniem roku obrotowego do 30 kwietnia 2021 r. – Jeżeli spółki nie zdecydują się na zamknięcie ksiąg rachunkowych na koniec 2020 r., to trudniej im będzie ustalić dochód za 2020 r. podlegający opodatkowaniu u poszczególnych wspólników – wskazuje Artur Chamot, radca prawny i doradca podatkowy, ekspert ds. podatków w firmie doradczej JP Weber. Dlatego uważa, że również z tej perspektywy lepszym rozwiązaniem, które ułatwi ustalenie dochodów poszczególnych wspólników, będzie dwukrotne zamknięcie ksiąg, tj. na koniec 2020 r. i na koniec kwietnia 2021 r. To natomiast może być bardziej pracochłonne. Spółka komandytowa ze statusem podatnika CIT A co z zamknięciem ksiąg na dzień poprzedzający dzień uzyskania przez spółkę komandytową statusu podatnika CIT? – To zdarzenie, które wystąpi w międzyczasie, nie spowoduje konieczności zamknięcia roku obrotowego – uważa Dariusz Gałązka. W jego przekonaniu jest to tylko kwestia techniczna, która nie wiąże się z koniecznością sporządzenia sprawozdania finansowego. Sprawozdanie finansowe za 2021 r. Dariusz Gałązka wskazuje na art. 45 ust. 1 ustawy o rachunkowości, zgodnie z którym sprawozdanie finansowe sporządza się na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych, o którym mowa w art. 12 ust. 2, oraz na inny dzień bilansowy. – Konieczność zamknięcia ksiąg rachunkowych na 30 kwietna 2021 r. nie wynika z art. 12 ust. 2 ustawy o rachunkowości i – gdyby dokonać literalnej wykładni projektowanych zmian – nie jest to inny dzień bilansowy – wyjaśnia ekspert. Dodaje, że dniem bilansowym w myśl ustawy o rachunkowości jest dzień, na który sporządza się sprawozdanie finansowe. Takiego wymogu (sporządzenia sprawozdania) nie ma natomiast w projektowanych przepisach. – Oznacza to, że spółki komandytowe w takich okolicznościach nie będą zobowiązane ani do sporządzenia sprawozdania finansowego, ani do dokonania wyceny aktywów i pasywów, jak w typowej sytuacji zamknięcia roku obrotowego – uważa Dariusz Gałązka. Gdyby jednak spółki sporządziły takie sprowadzanie, to – jak dodaje ekspert – nie podlega ono ani badaniu, ani zatwierdzeniu przez wspólników spółki. Do takiej interpretacji przychyla się Maciej Czapiewski, biegły rewident, partner w HLB M2. Również jego zdaniem otwarcie ksiąg 1 stycznia 2021 r. i zamknięcie ich 30 kwietnia 2021 r. oraz kolejne otwarcie 1 maja 2021 r. zamknięcie 31 grudnia 2021 r. nie spowoduje zamknięcia roku obrotowego 30 kwietnia. Uważa więc, że statutowe sprawozdanie finansowe będzie można sporządzić za całe 12 miesięcy 2021 r. – Skoro jednostka nie skorzysta z opcjonalnego wydłużenia roku obrotowego, to powinna przyjąć, że kolejny rok obrotowy trwa zgodnie z ustawą o rachunkowości, tj. 12 miesięcy (od 1 stycznia 2021 r.). Zamknięcie ksiąg, o którym mowa w nowelizacji ustawy o CIT, jest natomiast konieczne ze względu na wspomniane przepisy podatkowe, skoro od 1 maja 2021 r. spółka komandytowa będzie już podatnikiem CIT – raz jeszcze podkreśla Maciej Czapiewski. Jego zdaniem, takie praktyczne podejście pozwoli księgowym uniknąć wielu problemów, np. dotyczących współpracy z biegłym rewidentem czy porównywalnością danych sprawozdawczych w czasie. Dwa sprawozdania finansowe Nie wszyscy eksperci zgadzają się jednak z tym, że zamknięcie ksiąg rachunkowych na 30 kwietnia 2021 r. nie spowoduje konieczności sporządzenia sprawozdania. Według biegłej rewident dr Agnieszki Baklarz spółki będą musiały wybrać: czy sporządzą sprawozdanie za rok obrotowy wydłużony do 16 miesięcy (zakładając, że rok obrotowy pokrywa się z kalendarzowym), czy zrobią to dwa razy, tj. najpierw sporządzą sprawozdanie za rok kończący się 31 grudnia 2020 r., następnie za okres od 1 stycznia do 30 kwietnia 2021 r., W obu przypadkach konieczne będzie sporządzenie sprawozdania finansowego za rok obrotowy rozpoczęty 1 maja 2021 r. i kończący się 31 grudnia 2021 r. Jej zdaniem jednak warto rozważyć pierwszą opcję. – Dodatkowe zamykanie roku i dodatkowe sprawozdanie finansowe to duże obciążenie, wiąże się z ponownym przejściem przez wszystkie procedury zamknięcia roku (w tym inwentaryzację) oraz przez przygotowanie i zatwierdzenie raportów przez wspólników. Jest to duży nakład pracy oraz kosztów – wskazuje ekspertka. Co jednak w takim razie z art. 3 ust. 1 pkt 9 ustawy o rachunkowości, zgodnie z którym „w przypadku zmiany roku obrotowego pierwszy po zmianie rok obrotowy powinien być dłuższy niż 12 kolejnych miesięcy”? Zdaniem Agnieszki Baklarz w tej konkretnej sytuacji przepis ten nie będzie miał zastosowania. Mowa w nim bowiem o zmianie roku obrotowego, która następuje po zmianie statutu lub umowy spółki. – W przypadku opodatkowania spółek komandytowych nie mamy do czynienia ze zmianą umowy spółki. Zmiana roku obrotowego jest wymuszona przez przepisy podatkowe – zauważa ekspertka. Jej zdaniem natomiast będzie tu miał zastosowanie art. 8 ust. 6 ustawy o CIT, który stanowi, że „jeżeli z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych (sporządzenia bilansu) przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego, za rok podatkowy uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych. W tym przypadku za następny rok podatkowy uważa się okres od dnia otwarcia ksiąg rachunkowych do końca przyjętego przez podatnika roku podatkowego”. Niektóre czynności od nowa - inwentaryzacja, umowa z biegłym rewidentem Wydłużenie roku obrotowego spowoduje, że trzeba będzie jeszcze raz przeprowadzić niektóre czynności inwentaryzacyjne. Niektóre aktywa bowiem inwentaryzuje się w okresie od trzech miesięcy przed dniem bilansowym do 15 dni po dniu bilansowym. – W takim przypadku, jeśli dany podmiot chce zakończyć rok obrotowy 30 kwietnia 2021 r., to nie może rozpocząć procesów inwentaryzacyjnych przed 1 lutego 2021 r. Czyli trzeba będzie to wykonać ponownie – zwraca uwagę Agnieszka Baklarz. Wydłużenie roku obrotowego będzie się też wiązać z koniecznością renegocjacji umowy z biegłym rewidentem. Zmieni się bowiem harmonogram prac, terminy dostarczenia danych i sprawozdań oraz terminy uczestnictwa w inwentaryzacji. – Firma audytorska może wskazać również brak możliwości wykonania badania w nowych terminach ze względu na duże jednoczesne obłożenie pracami wcześniej zakontraktowanymi. W tym przypadku może dojść do rozwiązania umowy z firmą audytorską i do konieczności wyboru nowej nowego audytora – wyjaśnia Agnieszka Baklarz. Co z oprogramowaniem finansowo-księgowym? Nowelizacja stawia też księgowych i biura rachunkowe przed kolejnym wezwaniem. W programach finansowo-księgowych długość roku obrotowego ustala się w momencie jego zakładania. Można wcześniej go zakończyć (np. gdy spółka jest likwidowana bądź przekształcana), natomiast wydłużenie roku po jego rozpoczęciu jest sprawą bez precedensu. Producenci oprogramowania twierdzą jednak, że nie będzie z tym problemu. – Owszem, użytkownicy ustalają przy zakładaniu ksiąg na nowy rok obrotowy, że będzie on trwał 12 miesięcy, ale jeśli chcą go przedłużyć, to mogą zwiększyć liczbę miesięcy. Oczywiście pod warunkiem, że nie został otwarty kolejny okres obrachunkowy – wyjaśnia Wioletta Golda, kierownik zespołu projektantów systemów Comarch ERP. Również Bogdan Zatorski, ekspert konsultingu biznesowego Sage, zapewnia, że oferowane przez tę firmę oprogramowanie umożliwia wydłużenie roku obrotowego. ©℗ Ważne przepisy dotyczące spółek komandytowych Art. 12 nowelizacji ustaw o PIT, o CIT, o zryczałtowanym podatku dochodowym oraz niektórych innych ustaw – przyjętej przez Sejm: Ust. 2. Spółka komandytowa może postanowić, że przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do tej spółki oraz przychodów i kosztów związanych z uczestnictwem w tej spółce, począwszy od dnia 1 maja 2021 r. W takim przypadku spółka komandytowa uzyskuje status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych z dniem 1 maja 2021 r. Ust. 3. Z dniem poprzedzającym dzień uzyskania przez spółkę komandytową i spółkę jawną statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych spółka ta jest obowiązana do zamknięcia ksiąg rachunkowych, przy czym przepis art. 8 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 2 stosuje się odpowiednio. Ust. 4. Jeżeli ostatni dzień roku obrotowego spółki komandytowej, o której mowa w ust. 2, przypada w okresie od dnia 31 grudnia 2020 r. do dnia 31 marca 2021 r., spółka ta może nie zamykać ksiąg rachunkowych na ten dzień i kontynuować rok obrotowy do dnia 30 kwietnia 2021 r. Art. 3 ust. 1 ustawy o rachunkowości ( z 2019 r. poz. 351 ze zm.): Pkt 9. Ilekroć ustawa mówi o roku obrotowym – rozumie się przez to rok kalendarzowy lub inny okres trwający 12 kolejnych pełnych miesięcy kalendarzowych, stosowany również do celów podatkowych. Rok obrotowy lub jego zmiany określa statut lub umowa, na podstawie której utworzono jednostkę. Jeżeli jednostka rozpoczęła działalność w drugiej połowie przyjętego roku obrotowego, to można księgi rachunkowe i sprawozdanie finansowe za ten okres połączyć z księgami rachunkowymi i sprawozdaniem finansowym za rok następny. W przypadku zmiany roku obrotowego pierwszy po zmianie rok obrotowy powinien być dłuższy niż 12 kolejnych miesięcy. Art. 8 ustawy o CIT ( z 2020 r. poz. 1406 ze zm.): Ust. 3. W razie zmiany roku podatkowego, za pierwszy po zmianie rok podatkowy uważa się okres od pierwszego miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do końca roku podatkowego nowo przyjętego. Okres ten nie może być krótszy niż 12 i dłuższy niż 23 kolejne miesiące kalendarzowe. Ust. 6. Jeżeli z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych (sporządzenia bilansu) przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego, za rok podatkowy uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych. W tym przypadku za następny rok podatkowy uważa się okres od dnia otwarcia ksiąg rachunkowych do końca przyjętego przez podatnika roku podatkowego. Agnieszka Pokojska Etap legislacyjny Nowelizacja ustaw o PIT, o CIT, o zryczałtowanym podatku dochodowym oraz niektórych innych ustaw (druk sejmowy 642) – skierowana do Senatu Przedsiębiorcy mogą wybierać formę prowadzenia działalności gospodarczej. Jedną z nich są spółki. Coraz większą popularność zyskują także spółki komandytowe, które posiadają bardzo korzystne opodatkowania, a także szerokie spektrum środków ochrony majątku osobistego przed wierzycielami spółki. Jak wygląda opodatkowanie spółki komandytowej? Odpowiadamy! Spółka komandytowa Zgodnie z art. 4 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks spółek handlowych użyte w ustawie określenie „spółka osobowa” oznacza spółkę jawną, spółkę partnerską, spółkę komandytową lub spółkę komandytowo-akcyjną. Ponadto stosownie do treści art. 8 § 1 ksh spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać, a także być pozywana. W myśl art. 102 ustawy spółką komandytową jest spółka osobowa mającą na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik (komplementariusz) odpowiada bez ograniczenia, a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona. W sprawach nieuregulowanych do spółki komandytowej stosuje się odpowiednio przepisy o spółce jawnej, chyba że ustawa stanowi inaczej (patrz art. 103 § 1 ksh). Na mocy art. 50 ksh udział kapitałowy wspólnika odpowiada wartości rzeczywiście wniesionego wkładu. Udział kapitałowy wspólnika jest więc ściśle powiązany z wkładem wniesionym przez niego do spółki osobowej. Jak wskazuje się w doktrynie prawa handlowego, w przepisach ww. kodeksu nie ma ustawowej definicji udziału kapitałowego, jednak uznaje się, że stanowi on określoną wartość księgową wyrażoną w złotych, która stanowi podstawę dla określenia praw lub obowiązków wspólnika w spółce w przypadkach przewidzianych ustawą. Spółka komandytowa jako osobowa spółka prawa handlowego nie ma osobowości prawnej. Posiada jednak podmiotowość prawną. Oznacza to, że może we własnym imieniu nabywać prawa i zaciągać zobowiązania. Ma prawo także posiadać własny majątek, odrębny od majątków jej wspólników. Jednocześnie należy pamiętać, że spółka komandytowa nie jest samodzielnym podatnikiem podatku dochodowego, a jej dochody nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania. Natomiast opodatkowaniu podlegają dochody poszczególnych wspólników spółki komandytowej. Sposób opodatkowania dochodu z udziału w spółce komandytowej uzależniony jest od cywilnoprawnego statusu danego wspólnika. Komandytariusz i komplementariusz – kto prowadzi spółkę? W spółce komandytowej występują dwa rodzaje wspólników. Jednym z nich jest komplementariusz. Reprezentuje on spółkę komandytową, chyba że z mocy statutu lub prawomocnego orzeczenia sądu pozbawiono ich prawa reprezentowania prawna, np. spółka z może być komplementariuszem w spółce komandytowej. Każdy komplementariusz ma prawo i obowiązek prowadzenia spraw spółki. Statut spółki może przewidywać, że prowadzenie spraw spółki powierza się jednemu albo kilku komplementariuszom. Komplementariuszowi nie przysługuje prawo do prowadzenia spraw spółki przekraczających zwykły zarząd. Z reguły komplementariuszowi nie przysługuje wynagrodzenie za prowadzenie spraw. Statut może jednak stanowić inaczej. Tym samym komplementariusz może pobierać wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki, o ile zostanie mu ono przyznane na mocy postanowienia statutu. Komandytariusz najczęściej nie prowadzi spraw spółki. Może on reprezentować ją jedynie jako pełnomocnik. Ponadto jeżeli komandytariusz dokona w imieniu spółki czynności prawnej, nie ujawniając swojego pełnomocnictwa, to odpowiada za skutki tej czynności wobec osób trzecich bez żadnych ograniczeń. Taką samą odpowiedzialność poniesienie w przypadku, gdy nie ma umocowania albo przekroczy jego zakres. Opodatkowanie spółki komandytowej Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w artykułach: 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Niniejszy przepis ustanawia generalną zasadę opodatkowania podatkiem dochodowym, zgodnie z którą opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkie uzyskane przez podatnika w danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem tych, które na mocy ustawy wyłączone zostały z tego opodatkowania (np. przez wprowadzenie ustawowego zwolnienia z opodatkowania, czy też zaniechanie poboru podatku).Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawierają specyfikację źródeł przychodów, na których podstawie następuje przypisanie konkretnego przychodu do źródła przychodu. Przypisanie do konkretnego źródła przychodów jest istotne, ponieważ w zależności od ustalenia źródła przychodów, dla tego przychodu powstają dalsze skutki podatkowe prowadzące do obliczenia uzyskanego dochodu lub poniesionej straty w danym okresie rozliczeniowym. Stosownie do art. 5b ust. 2 ustawy o PIT, jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce określone na podstawie art. 8 ust. 1 uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3. Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku oraz z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe. Powyższe, zasady stosujemy odpowiednio do: rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat; ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną. W związku z powyższym przychody i koszty związane z działalnością spółki komandytowej wspólnicy powinni określać proporcjonalnie do posiadanego udziału w zysku spółki. W konsekwencji każdy z nich oblicza odrębnie dochód z udziału w spółce i każdy samodzielnie od tego dochodu oblicza podatek dochodowy. Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 omawianej ustawy źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Oznacza to, że przychody ze spółki komandytowej będą z reguły stanowić przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Podobne stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 30 czerwca 2017 r. : „Mając na względzie powyższe przepisy, w ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym przez niego opisie zdarzenia przyszłego jedynym przychodem do opodatkowania po stronie Wnioskodawcy będzie przychód z udziału w zyskach Spółki Komandytowej, ustalany zgodnie art. 8 ust. 1 updof. W świetle art. 30c ust. 1 updof podatek dochodowy od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 9a ust. 2 lub 7, z zastrzeżeniem art. 29, 30 i 30d, wynosi 19% podstawy obliczenia podatku”. W niektórych przypadkach udziałowcami spółki komandytowej są osoby prawne (w praktyce najczęściej spółka z W takim przypadku dochody spółek osobowych (w tym spółek komandytowych) przypisuje się wspólnikom tych spółek proporcjonalnie do posiadanych w nich udziałów. Wynika to z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Spółki komandytowe są transparentne podatkowo. Wypracowany przez nie zysk nie jest bezpośrednio obciążony podatkiem dochodowym na poziomie spółek. Podmiotami podatku dochodowego są bowiem odrębnie wszyscy wspólnicy, a opodatkowaniu podlega dochód uzyskiwany przez każdego ze wspólników z osobna. W tym wypadku dochody osoby prawnej (np. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością) z udziałów w spółce komandytowej pochodzą ze sprzedaży prowadzonej przez spółkę komandytową, która podatkowo jednak zaliczana jest do działalności gospodarczej spółki z (art. 5 ust. 3 ustawy o CIT). Komandytowa Prowadzenie biznesu w formie spółki komandytowej niesie za sobą wiele zalet, odpowiednie ukształtowanie struktury pozwala w szczególności na obniżenie odpowiedzialności części wspólników przy jednoczesnym zachowaniu jednokrotnego opodatkowania. Sprawdź jak podatkowo działa spółka komandytowa! Uwaga [ planowane są zmiany zasad opodatkowania spółek komandytowych. Więcej w artykule CIT w spółce komandytowej już od 2021 r.? Podatki w spółce komandytowej Spółka komandytowa nie jest odrębnym podatnikiem, podatek od dochodów spółki komandytowej rozliczają jej wspólnicy. Jeżeli są osobami fizycznymi uwzględniają przychody i koszty spółki komandytowej w swoim rozliczeniu podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT), a jeżeli są osobami prawnymi – w swoim rozliczeniu podatku dochodowego od osób prawnych (CIT). Wspólnicy na bieżąco rozpoznają przypadające na nich przychody i koszty podatkowe – w momencie kiedy spółka osiągnie przychody lub poniesie koszty, a od ustalonego za dany miesiąc lub kwartał dochodu odprowadzają zaliczkę na PIT lub CIT, natomiast końcowego rozliczenia dokonują w swoim rocznym zeznaniu podatkowym. Zarówno przychody jak i koszty przypisuje się wspólnikom według proporcji, w jakiej zgodnie z umową spółki uczestniczą oni w zyskach. W odróżnieniu od spółek kapitałowych i spółki komandytowo-akcyjnej w spółce komandytowej wspólnicy są więc opodatkowani jednokrotnie, co stanowi dużą zaletę spółki komandytowej – o innych korzyściach związanych z prowadzeniem działalności w formie spółki komandytowej pisaliśmy szerzej w artykule Dlaczego warto przekształcić się w Z doświadczenia wiemy, że prawie w każdej spółce dochodzi do sporów pomiędzy wspólnikami... Więcej! Wypłata zysku a podatki w spółce komandytowej Późniejsza wypłata zysków wynikających ze sprawozdania finansowego nie jest już opodatkowana – jest neutralna zarówno na gruncie PIT, jak i CIT. O tym w jaki sposób takie wypłaty zysków mogą następować przeczytasz więcej w artykułach Podział zysku w spółce komandytowej - ile razy do roku? oraz Prawo do udziału w zysku - czy można je wyłączyć? Również wypłata wspólnikom zaliczek na poczet zysku w trakcie roku zasadniczo nie jest dodatkowo opodatkowana – wspólnicy muszą jednak pamiętać o zwrocie zaliczek pobranych ponad przysługujący im udział w zysku spółki, o czym pisaliśmy szerzej w artykule Czy wypłata w ciągu roku zaliczek na poczet zysku jest opodatkowana? Spółka komandytowa stanowi atrakcyjną formę prowadzenia działalności, w związku z czym warto rozważyć przekształcenie w spółkę komandytową. Sprawdź z czym wiąże się przekształcenie, o czym pisaliśmy w artykule Na czym polega przekształcenie w spółkę komandytową? oraz jakie są najczęściej popełniane przy przekształceniu błędy (8 najczęściej popełnianych błędów przy przekształcaniu spółki w spółkę komandytową) i jak ich unikać - Na co zwrócić uwagę przy przekształceniu? Na co zwrócić uwagę przy wyborze rodzaju spółki? Chcesz wiedzieć jakie są różnice pomiędzy spółkami i czy to możliwe, że w każdej inaczej płaci się podatki? Czy tylko kierować się kosztami, a może tym co robi konkurencja? A może zwracać uwagę na to jak szybko spółka wpisana jest do rejestru? Obejrzyj nasz poradnik! Maria Kopówka Następny Poprzedni Tagi podatki spółka komandytowa Potrzebujesz pomocy w Twojej sprawie? Skontaktuj się z nami: Kancelaria Prawna PragmatIQ Tel. 61 8 618 000 kancelaria@ Zobacz także Podatki Mały podatnik - wspólnik czy spółka? Dokumentacja cen transferowych w spółce komandytowej Masz pytania? Skontaktuj się z ekspertem! Wojciech Kaptur Radca prawny, Doradca podatkowy tel.: 61 8 618 000 @ Napisz mail Popularne tematy 1. Estoński CIT – dlaczego warto? 2. Prosta spółka akcyjna – jakie są jej największe zalety? 3. Przekształcenie spółki jawnej w spółkę z a wypłata starych zysków 4. Estoński CIT – dla kogo od 2022 r.? 5. Spółka nieruchomościowa – obowiązki i zmiany w 2022 r. 6. Wypłaty do wspólników spółki na estońskim CIT – na co uważać? 7. Polski Ład a wynagrodzenia członków zarządu i prokurentów Newsletter otrzymasz bezpłatne opracowanie najczęstszych błędów przy zakładaniu spółki komandytowej bez spamu raz w miesiącu Tagi podatki spółka komandytowa Spółki komandytowe zostały objęte CIT zaledwie kilka miesięcy temu. Ze względu na fakt, że spółka komandytowa jest jednak spółką osobową, konieczność zastosowania do niej regulacji podatkowych przewidzianych dla osób prawnych spowodowała zamęt. Wprawdzie od 2014 r inna ze spółek osobowych tj. spółka komandytowo-akcyjna także została objęta regulacjami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – jednak posiada znacznie więcej elementów kapitałowych. Sytuacja przedstawiała się zatem w tym przypadku nieco inaczej. Wypłaty zaliczek na poczet zysku dla komplementariusza – zasady opodatkowania Cechą charakterystyczną dla spółek komandytowych (także dla spółek komandytowo-akcyjnych) jest występowanie w niej specyficznego wspólnika – komplementariusza. Komplementariusz w spółce komandytowej jest podmiotem odpowiedzialnym za prowadzenie spraw spółki i jej reprezentowanie. Wspólnik ten pełni zatem znacznie bardziej aktywną funkcję w spółce komandytowej – w porównaniu do komandytariusza, który pełni funkcję wspólnika raczej biernego. Komplementariuszem pozostawać może zarówno osoba prawna jak i spółka niemająca osobowości prawnej, jak i osoba fizyczna. Ten ostatni model zyskał na popularności ostatnio, że względu na korzystniejsze zasady opodatkowania, jakie ustawodawca przewidział dla tej kategorii wspólników w spółce komandytowej. Jaki podatek od zysków komplementariusza w spółce komandytowej? Generalnie wypłata zysku (zaliczek na poczet zysku) w spółce komandytowej zarówno na rzecz komplementariuszy jak i komandytariuszy podlega opodatkowaniu wg stawki 19%. W tych przypadkach spółka komandytowa pełni funkcję płatnika, zatem zgodnie zasadami jest ona zobowiązana do obliczenia kwoty podatku, pobrania kwoty podatku i wpłacenia kwoty podatku na rachunek właściwego organu podatkowego. W zakresie podatku należnego od wypłat zysku ze spółek komandytowych na rzecz komplementariuszy ustawodawca zdecydował się na specyficzne rozwiązanie. Zgodnie bowiem z art. 22 ust. 1a ustawy o CIT: 1a. Zryczałtowany podatek, obliczony zgodnie z ust. 1, (stawka 19% przyp. MG) od przychodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. Tym samym w przypadku wypłat na rzecz komplementariusza w spółce komandytowej podatek przypadający od wypłacanych mu kwot ustalony wg stawki 19% powinien zostać pomniejszony o kwotę podatku należnego samej spółki komandytowej w procencie odpowiadającym udziałowi komplementariusza w zysku tej spółki komandytowej. Zastosowana konstrukcja opodatkowania komplementariusza w spółce komandytowej powoduje znaczące ograniczenie a w wielu przypadkach wyłączenie opodatkowania po stronie komplementariusza. Wypłata zaliczek na poczet zysku komplementariusza w spółce komandytowej na czym polega problem? Zasadniczy problem z opodatkowaniem zaliczek wypłacanych przez spółkę komandytową na rzecz komplementariusza wiąże się z kwestią czy spółka, jako płatnik podatku dochodowego, może od ww. wypłat dokonywać odliczenia, o którym mowa w trakcie roku podatkowego, czy też jest to możliwe dopiero po ustaleniu podatku (CIT) od spółki komandytowej tj., po zakończeniu obrotowego. Bezpośrednim skutkiem tej drugiej koncepcji zakładającej dokonywanie stosownych rozliczeń dopiero po zakończeniu roku obrotowego jest okoliczność, że w ciągu roku spółka jako płatnik byłaby zobowiązana do potrącania podatku wg stawki 19%, zaś komplementariusz dopiero po zakończeniu roku obrotowego byłby uprawniony do wystąpienia o zwrot nadpłaty podatkowej. Co na to organy podatkowe i sądy administracyjne? Organy podatkowe przyjmują jednoznacznie negatywne stanowisko, uznając, że dopiero ostateczne ustalenie kwoty podatku za poprzedni rok podatkowy daje prawo do dokonywania odliczeń. Wypłaty zaliczek na poczet zysku na rzecz komplementariusza dokonywane w trakcie roku podatkowego powinny być natomiast pomniejszone o zryczałtowany podatek wg stawki 19%. Odmienne z kolei stanowisko zdaje się wynikać z orzecznictwa sądowego. Ostatnio tą kwestią zajmował się WSA w Krakowie. Ww. Sąd w wyroku z dnia 13 lipca 2021 r sygn. I SA/Kr 792/21, wskazał, że: Wypłacając komplementariuszom w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet zysku, spółka komandytowa nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 PDOFizU. Ustawodawca w zakresie tego podatku nie wprowadził obowiązku pobierania zaliczek przez płatnika, zaś obliczenie wysokości podatku powinno odbywać się według zasad określonych w art. 30a ust. 6a PDOFizU. Jest to natomiast możliwe dopiero po obliczeniu podatku należnego spółki komandytowej za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. Sąd odniósł się przy tym do analogicznego stanowiska wyrażonego przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 grudnia 2020 r. sygn. II FSK 2048/18. Ww. wyrok NSA odnosił się wprawdzie do rozliczeń komplementariusza w spółce komandytowo-akcyjnej, ale ze względu na tożsamość ww. regulacji prawnej w zakresie spółki komandytowej jak i komandytowo-akcyjnej – tezy tam zawarte mają analogiczne zastosowanie także do spółek komandytowych. Podsumowując stanowiska sądów administracyjnych pozostają dla komplementariuszy korzystne. Wypłaty zaliczek na poczet zysku na rzecz komplementariuszy powinny być dokonywane bez potrącania 19% podatku. Całość rozliczeń powinna być dokonywana po zakończeniu roku podatkowego. Dopóki jednak temat nie zostanie rozstrzygnięty ostatecznie pozytywnie, czy to przez zmianę przepisów czy np. interpretację ogólną MF, sytuacja komplementariuszy pozostanie niejasna. Występując w tym momencie o interpretację podatkową liczyć się należy z dalszym postępowaniem, z możliwością, jednakże wygrania sprawy przed sądem administracyjnym. Małgorzata Gach ZOBACZ E-BOOK ZWIĄZANY Z TEMATEM:

nota podatkowa w spółce komandytowej